Elisa Toffoli wordt in Triest geboren op 19 december 1977. Groeit op in Monfalcone (Go), in het noord-oosten van Italië, aan de grens van Oostenrijk en Slovenie. Van kleins af aan toont ze een groot artistiek gevoel: danst, schildert, speelt toneel en schrijft verhalen. De liefde voor de kunst groeit wanneer ze zich verdiept in het lezen van de gedichten van Rudyard Kipling en lirische gedichten van Jim Morrison. Maar de natuurlijke evolutie van haar talent drukt zich uit in de muziek: op elf-jarige leeftijd schrijft ze haar eerste teksten en componeert haar eerste melodieën. Een paar jaar later begint Elisa met verschillende lokale bands op te treden en probeert diverse soorten muziek uit. Ze komt al snel terecht in iets groters dan ze had verwacht.
Op zestien-jarige leeftijd ontmoet ze, op een auditie, Caterina Caselli (Bocelli, Negramaro, Filippa Giordano, enz.) die direct haar talent aanvoelt en haar naar Berkeley stuurt, in de Verenigde Staten, om haar engels te perfectioneren en om haar eerste album op te nemen. Zo komt in 1997 "Pipes & Flowers" uit, geproduceerd door Corrado Rustici (Whitney Houston, Zucchero, enz.).
De kritiek en het publiek zijn enthousiast over dit verlegen meisje van nog geen twintig jaar oud, die met gesloten ogen op het podium zingt in staat om zichzelf en haar prachtige stem te bevrijden via de muziek. Enkele maanden later wordt "Pipes & Flowers" in een handvol europese landen uitgegeven. In Italie ontvangt het album veel erkenning, waaronder de Tenco Premie en de Italiaanse Muziek Premie. Eros Ramazzotti besluit haar mee te nemen op zijn europese tour om haar de kans te geven zijn concerten te openen.
Veel mensen vragen zich af waarom Elisa, een italiaanse zangeres, in het engels schrijft en componeert. Het antwoord is in het begin te vinden in een vorm van schaamte en verlegenheid van de kant van Elisa: engels geeft haar de mogelijkheid zich te uiten zonder zich direct te laten begrijpen door de mensen die haar omringen, als een soort van zelfbescherming.
Inderdaad, door zich in italië in het engels te uiten, staat ze zichzelf toe zich te ontbloten en te confronteren en tegelijkertijd haar emoties en onzekerheid te beschermen.
Het is haar manier om niet haar innerlijke wereld  vrij te geven wat nog onbekend is aan haar zelf.
Maar het engels is ook één van de meest gesproken talen en met de loop der tijd geeft deze keus Elisa de mogelijkheid songs te schrijven die buiten de italiaanse grenzen uitgegeven kunnen worden.
Het succes van Pipes & Flowers is enorm in Italië, maar het duurt meer dan drie jaar om het langverwachte tweede album voor te bereiden. Pas in 2000 geeft Elisa het album "Asile's World" uit, opgenomen tussen Verenigde Staten en Europa. Het vervolg van "Pipes & Flowers"  is een diep en gevarieerd album, waar de teksten essentieler en onderzoekend worden. De pop- en rock-stijl van haar debuut album transformeert zich in elktronische akoestiek om zo veel met haar stem te kunnen   experimenteren op zoek naar nieuwe nuances.
Het woord Asile betekent niets anders dan de omgedraaide naam Elisa. De keuze van een dergelijke titel is vanzelfsprekend. Er zijn veel producenten voor de songs gekozen: Darren Allison,  Howie B (Björk), Roberto Vernetti, Mauro Malavasi en Leo Z.
Elisa groeit en de aandringende vraag waarom ze ook niet in het italiaans schrijft beantwoordt ze met Luce (Tramonti a NordEst), vertaling  van het nummer "Come Speak To Me" in het italiaans. Ze voelt zich nog niet gereed om zelf in het italiaans te schrijven en dus komt de vertaling tot stand dankzij de bijdrage van haar moeder en Zucchero. De song wordt gepresenteerd op Sanremo, het belangrijkste italiaanse song festival, Elisa wint, en ook de kritiek-prijs wordt haar toegewezen. De song wordt toegevoegd aan de herdruk van Asile's World. Met "Luce" groeit de bekendheid van Elisa in Italië buitenmatig: iedereen houdt van de song en de kritiek-onderscheidingen volgen elkaar op van de Italian Music Awards tot de Mtv European Awards.

In November 2001 wordt haar derde album uitgebracht, Then Comes The Sun, waar de electronishe noten worden afgeschaft en ze zich richt op de eenvoud van de boodschap, met het ambitieuze doel om het hart centraal te stellen en de ziel bloot te leggen.
In 2002 doet ze mee aan de ceremonie van de Olympische Winter Spelen in Salt Lake City (Usa) en aan Pavarotti & Friends, waar ze een duet zingt met Luciano Pavarotti. In augustus wordt "Then Comes The Sun" in Italië dubbel platinum en een speciale uitgave voor het buitenland, eenvoudig "Elisa" genoemd, wordt in meer dan twintig landen uitgegeven - waaronder Duitsland, Spanje, Nederland, Noorwegen, Zweden, Zuid-Afrika en Nieuw Zeeland. En juist "Come Speak To Me" wordt gekozen als singel voor het buitenland.
In oktober, steeds veelzijdiger en steeds meer geinteresseerd om andere vormen van kunst te affronteren, debuuteert Elisa in het Teater Massimo van Palermo als hoofdrolspeelster in Ellis Island, een muzikale opera over immigratie, met muziek van Giovanni Sollima, regie van Marco Baliani en teksten van Roberto Alajmo. Ze speelt de rol van Sapegno Felicita.
In 2003 vertolkt ze in het italiaans een suggestieve cover van Almeno Tu Nell'Universo (geschreven door Bruno Lauzi), al eerder een onvergetelijk succes van Mia Martini. Het wordt uitgebracht als titelsong voor de film Ricordati Di Me van Gabriele Muccino (regisseur beroemd geworden met de regie van de film "The pursuit of happiness" met Will Smith).
In 2003 komt het vierde album uit, Lotus, geproduceerd door Elisa, waarmee de artiest de jaren zeventig herondekt. Zo worden enkele oude hits herboren, zoals Femme Fatale (Velvet Underground & Nico) en Hallelujah (Jef Buckley). In Lotus vinden we ook niet eerder uitgebrachte songs.
Na een lange tour in theaters, om de intieme sfeer van het album te herscheppen en na de verkoop van meer dan 300 duizend cd's van Lotus in Italië, vertrekt Elisa meteen naar Amerika, waar ze begint te werken aan haar nieuwe album met de bekende amerikaanse producer Glen Ballard (Anastacia, Alanis Morissette, Christina Aguilera, Shakira, Aerosmith, Aretha Franklin, Josh Groban, ecc). En zo komt op 14 Oktober 2004 Pearl Days uit in de italiaanse winkels, album vol met energieke rock. Elisa wordt hier begeleid door uitzonderlijke musici als Matt Chamberlain, al eerder drummer voor Tori Amos en Macy Gray, Michael Landau e Tim Pierce, al eerder gitarist voor Phill Collins, Jon Bon Jovi en Rod Stewart. Pearl Days wordt ondersteund door een langdurige tour door heel Italië.
In oktober van 2005 wordt er een nieuwe hit uitgezonden door de radio stations, Swan, de hoofdsong van de film Melissa P.
In 2006 schrijft en produceert Elisa Teach Me Again, song die ze samen zingt met de internationale zangeres Tina Turner. De song waarvan de opbrengsten worden geschonken aan een goed doel, is het hoofdthema van de internationale film "All The Invisible Children", op initiatief van Unicef als ondersteuning van de verlaten jeugd en bestaande uit korte films van regisseurs waaronder Mehdi Charef, Emir Kusturica, Spike Lee, Kátia Lund, Jordan Scott, Ridley Scott, Stefano Veneruso e John Woo. Teach Me Again wordt behalve in Italië ook uitgebracht in Duitsland, Griekenland, Zwitserland, Spanje, Portugal en andere europese landen.

Op 20 oktober 2006 wordt de song Gli Ostacoli Del Cuore voor het eerst uitgezonden, geheel geschreven door de italiaanse rocker Luciano Ligabue. Het nummer wordt toegevoegd aan het eerste Greatist Hits album van Elisa, uitgebracht op 17 december 2006 met de title "Soundtrack '96-'06" en bundelt en viert de eerste tien jaar van het artistieke leven van de zangeres uit Monfalcone. Ze komt op de tweede plaats van de hitlijsten te staan en van daar uit raakt ze steeds vaker de top van de italiaanse charts met een verkoop alleen in Italië van meer dan een half miljoen. Behalve de song van en met Ligabue, bevat Soundtrack '96-'06 nog drie niet eerder uitgebrachte hits: "Qualcosa Che Non C'è" de eerste song geheel door Elisa in het italiaans geschreven (zonder engelse versie), "Eppure Sentire" met muziek van Paolo Buonvino en tekst van Elisa en "Stay" (opgedragen aan haar vader). In 2007 start er een klein promotie tournee. Elke voorstelling is uitverkocht. Ze besluiten dus om een tweede tournee te houden die hetzelfde resultaat behaalt.

In mei sluit Elisa zich in de studio op om een internationale editie van Soundtrack voor te bereiden, met een andere opzetting en de song Stay wordt als single gekozen voor de lancering in Europa.